Eén jaar regeerakkoord: waar staan we vandaag?

Langdurig ziek thuis blijven zonder perspectief? Dat wil de regering resoluut vermijden.
Re-integratie is dé prioriteit: werkgevers worden actiever betrokken bij het terugkeertraject van langdurig zieken.

Concreet betekent dat:

• snellere opvolging,
• nauwere samenwerking met de behandelende arts,
• en betere afstemming tussen werknemer en werkgever.

Ook het financiële luik is niet te negeren: via activeringsbijdragen wordt langdurig verzuim een kost voor werkgevers. Het signaal is duidelijk: inzetten op werkbaar werk loont.

Duurzame mobiliteit blijft een speerpunt. Elke werkgever die een bedrijfswagen aanbiedt, moet ook een mobiliteitsbudget voorzien. Daarmee kunnen werknemers flexibel kiezen: van milieuvriendelijke wagen tot (elektrische) fiets of treinabonnement.

Zo zetten organisaties tegelijk hun duurzaamheidsdoelstellingen kracht bij.
Toch is er een kanttekening: de praktische uitwerking van de wetgeving loopt vertraging op. Er wordt nu gesproken over een mogelijke invoering pas tegen 1 januari 2027 in plaats van 2026.

De coronaperiode bracht ons de zogenaamde relance-uren: extra overuren die fiscaal en parafiscaal voordeliger zijn. Goed nieuws: deze maatregel kreeg een verlenging tot eind 2025.

Werknemers kunnen dit jaar opnieuw tot 120 vrijwillige relance-uren presteren. Voor bedrijven is dit een handig instrument om piekmomenten op te vangen, terwijl werknemers netto meer overhouden.

En er is meer: de regering onderzoekt of het aantal relance-uren in de toekomst nog kan worden uitgebreid. Een win-win, zowel voor werkgevers als werknemers.

Conclusie: één jaar regering betekent vooral actie op de arbeidsmarkt. Van verzuimbeleid tot mobiliteitsbudget en relance-uren: de maatregelen willen werk aantrekkelijker, duurzamer en flexibeler maken. Hoe de volgende jaren eruitzien? Dat wordt spannend om te volgen.